vrijdag 12 februari 2010

Haveneiland: droom of kans

Een eiland voor de IJmuidense kust, om windmolens te bouwen. Is dat nou reëel? Stichting Heden, initiatiefnemer, denkt van wel. Tja: de mensen die in die stichting zitten hebben wel meer wilde plannen.

Aan de andere kant: andere partijen in de stichting hebben laten zien dat een futuristisch plan ook werkelijkheid kan worden.

In ieder geval is duidelijk dat de aanleg van windmolenparken op zee kansen biedt voor innovatie.

Wie meer wil weten over het haveneiland in zee kan hier, hier en hier terecht. Bij die laatste link even naar de laatste pagina gaan.
De plaatjes op de blog zijn van het haveneiland dat in de buurt van IJmuiden zou moeten komen te liggen.

Kan dat eiland inderdaad de IJmondhaven in IJmuiden brodeloos maken? Vanuit die haven zijn tot nu de enige twee windmolenparken op de Noordzee aangelegd. Die bij IJmuiden en bij Egmond.

Ik denk: de expertise die met het werken in en vanuit de IJmondhaven is gedaan, wordt heus niet zomaar overboord gezet.

PS: Vandaag gelezen in de krant over de komst van Landal naar Velserbroek? Het verzet neemt actie.

donderdag 11 februari 2010

Opgenomen in het OZC

Stefan Groot (foto) was jarenlang dakloos. Lang verbleef hij in IJmuiden, in zelfgemaakte hutten tussen Heerenduinweg en Maasstraat en in de Heerenduinen.

Ook sliep hij sliep buiten bij het Islamitisch Cultureel Centrum. Dat is die oude school achter de moskee. Overdag hing hij rond bij de watertoren.

Groot was zwaar verslaafd en leefde een leven vol ellende. Hij schreef er een boek over dat eind vorig jaar uitkwam.

Het is geen boek om geld mee te verdienen. Na een zelfmoordpoging als een uitvlucht uit het daklozenbestaan, komt Groot in Dijk en Duin.

Daar vragen zijn behandelaars of hij zijn leven op papier wil zetten. Groot: ,,Toen ik het af had, keek ik naar de stapel. Daar ligt een boek, dacht ik.’’ Diverse uitgeverijen zagen er niets in, maar bij eentje vond Groot onderdak.

Gisteren sprak ik met Groot. Vandaag staat een deel van zijn verhaal uitgebreid in de IJmuider Courant. Kijk ook even op zijn website.


Volkskrant tv vond Groot ook, en ging met hem terug naar IJmuiden.

Voor niet alles was plek in de krant. Zo schrijft Groot ook over zijn gedwongen verblijf in een gesloten woongroep van het OZC in Driehuis. Dat was rond 2007. Let wel: het OZC is overgenomen door wat nu Lijn 5 heet, dus wat Groot schrijft hoeft nu niet meer zo te zijn. Groot schrijft:

,,Toen ik kwam, werd ik naar een afdeling gebracht waar ik al mijn kleren moest uittrekken. Ik kreeg andere kleren. Op mijn afdeling waren dertien jongens geplaatst. Dertien jongens, allemaal in dezelfde kleren, allemaal dezelfde schoenen.''

,,Ik werd naar een gebouw gebracht waar alleen zand op de vloer lag. Ik geloofde niet dat we daar moesten slapen, maar dat moesten we inderdaad. Op de grond, in het zand. Een bed en een kamer moesten we ’verdienen’.’’

,,Op de tweede dag kregen we een kamer met bed, kastje, tafeltje en stoel. Het raampje kon een klein stukje open. We werden gewekt door een speaker op de kamer. Als je je kamer uitkwam, stonden er mensen te wachten. We moesten ons wassen waar ze bij stonden. Daar kregen we tien minuten voor.’’

,,We moesten ontbijten. Dat was ik niet gewend. Ik wilde niet en moest naar mijn kamer. Ik probeerde weg te komen, maar toen ik mijn deur opendeed renden meteen verpleegkundigen naar boven. Ik vroeg mij af hoe ze wisten dat ik mijn kamer uit wilde.''

,,Ik mocht naar de woonkamer, maar moest daar wel eten. Dat wilde ik niet. Ik heb toen een jongen beetgepakt omdat ik agressief werd. Toen klonk een bel en kwamen er mensen. Door negen personen werd ik op de grond gelegd en in de separeercel gegooid. Zo ging ik mijn derde dag op het OZC in.’’

,,Elke dag moesten we over de stormbaan op het terrein. Wie de stormbaan in de snelste tijd aflegde, mocht een sigaretje roken. Als je niet meedeed aan het programma dat de begeleiders hadden bedacht, kreeg je geen sigaretten.’’

Groot vond het niet leuk en ontsnapte met andere jongeren twee keer uit het OZC. Hij maakt ook een enorme vechtpartij mee tussen twee woongroepen. ,,Er braken rellen uit. Alle ramen werden stukgegooid. Er kwam zelfs politie. Normaal komt die niet omdat personeel is opgeleid om opstootjes op te vangen. Er was veel politie en ambulances. Sommige jongens moesten naar Groningen en kwamen daar op een zwaar bewaakte afdeling.’’

dinsdag 9 februari 2010

Bataviastad aan de Halkade

Er blijkt al jaren een plan van Ballast Nedam te hebben bestaan voor drastische verandering van het gebied rondom de Vissershaven in IJmuiden.

Het Velsense CDA wil weten waarom het niet wordt gerealiseerd. (Het CDA zegt overigens dat de IJmuider Courant zijn standpunt niet goed heeft weergegeven).

Nogal logisch lijkt me. Op de locatie is gekozen voor de IJmuider Delta.

Bovendien, zegt Zeehaven IJmuiden in de IJmuider Courant van vandaag: het is in strijd met het bestemmingsplan en met het provinciale detailhandelsbeleid. Bovendien zijn de IJmuidense toegangswegen niet berekend op 750.000 bezoekers per jaar.

Fisherman’s Wharf heet het plan. Op de blog zie je er tekeningen van. Let op de boot! Het was een grootschalig detailhandelsproject zoals Bataviastad bij Lelystad.

Ballast Nedam stuurde eind januari een brief naar het CDA Velsen met uitleg waarom het is afgeblazen. Daarin staat:

,,Fisherman’s Warf was een ontwikkeling die IJmuiden weer op de kaart kon zetten door zich optimaal te promoten als vis- en outletstad.
Door de typische VOC-bebouwing te mengen met het dorpse Volendam én met de badplaats Scheveningen zou je een goede combinatie krijgen van musea, outlet, visrestaurants en speciale viswinkels.''

,,Deze ontwikkeling zou IJmuiden transformeren tot een plaats die in trek zou zijn bij jong en oud, inwoner en recreant. Fisherman’s Warf zou zorgen voor een tweede economie in IJmuiden die meer dan 700 banen zou creëren.
Daarnaast zouden circa 750.000 bezoekers per jaar komen. Het zou een aanvulling zijn op het bestaande centrum.''

,,Het was uitgelezen kans voor de Halkade. Zonder toekomstige groei hebben de huidige winkels geen overlevingskans.
Om het plan te verwezenlijken was een uitkoop nodig van de ondernemers aan de Halkade en de Dokweg/Vissershavenstraat.
Alle eigenaren en huurders zouden meemoeten naar de nieuwbouw. We dachten ook aan een automobielcarrousel in de Spoorwegdriehoek waar de autobedrijven geherhuisvest konden worden.''

PS: Zaterdag zijn er rozen gelegd bij de graven van schrijvers op Westerveld in Driehuis.